عید آمد اما ........ ؟

برای بعضی ها عید درد آوراست . برای کودکی که به یک نگاه به کفش های داخل ویترین مغازه کفش فروشی می کند و نگاه دیگر به چهره شرم الود پدرش که سعی می کند نگاه کودک را از ویترین مغازه به جهتی دیگر متوجه کند .

عید درد اور است برای مادری که از چند روز قبل دوتا سیب زمینی و سه تا تخم مرغ را از چشم کودکان گرسنه اش مخفی کرده تا در شب عید شام شب عید را خاطره انگیز درست کند .

عید درد اوراست برای زنی که شوهرش هرچه در خانه بود تبدیل به کراک کرد و دود کرد حتی یارانه های کذائی را هم ........ . و کودکانی که لباسهای رنگ و رورفته شان را خاله ی متمولشان بجای آنکه دور بریزد بر تنشان کرده .

عید درد آور است برای مردی که خدا خدا می کند ای کاش زود این عید بیاید و برود . تا نگاه حسرت بار فرزندانش وجودش را با تمناهای بی صدا چاک چاک نکند . مردی که فقط جرمش این است که به هر دری می زند نمیشود . مردی که دیگران چیزی برای او نگذاشته اند . او را له کرده اند . و از دنیای خدا سهمی برای او نمانده . حتی هوا را هم سانتافه ها و مرسدس ها و پاترول ها و حتی پراید های دیگران برای ریه های عفونت زده اش الوده کرده اند تا نفس هم برایش گران باشد .

عید درد اور است برای خانواده ای که در دید و بازدید عید دید را قلم گرفتند تا در بازدید شرمنده نشوند.

و برای تو اگر ماهی سه کیلوئی شب عیدت سفره ات را رنگین کرده و اگر بوی شام شب عیدت هوش از سر آدم سیر می برد چه برسد به کودک گرسنه واحد بغلی یا همسایه سر کوچه . و اگر همه شهر را گشتی تا کت شلوار فلان مارک چند صد هزارتومانی مورد علاقه ات را پیدا کنی و اگر در شب عید بوی لباس نو در خانه ات پیچیده . و اگر ....... اگر اینگونه است چرا برای تو درد اور نیست نمیدانم